پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نارضایتی از زندگی با پوچی اگزیستانسیال در دانشجویان دانشگاه های استان تهران و مقایسه دو رویکرد عملیاتی سازی سازه پوچی اگزیستانسیال با استفاده از پرسشنامه هدف در زندگی و پرسشنامه معنا در زندگی انجام شد. این پژوهش توصیفی-همبستگی با طرح زمینه یابی مقطعی بود که در آن ۲۵۱ دانشجو از دانشگاه های دولتی، آزاد و غیرانتفاعی استان تهران با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با مقیاس رضایت از زندگی دینر (نمره گذاری معکوس به عنوان شاخص نارضایتی از زندگی)، پرسشنامه هدف در زندگی کرامباف و ماهولیک و پرسشنامه معنا در زندگی استیگر و همکاران گردآوری و با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند. یافته ها نشان داد نارضایتی از زندگی با پوچی اگزیستانسیال سنجیده شده با هر دو ابزار رابطه مثبت و معنادار داشت. بر اساس پرسشنامه هدف در زندگی، ضریب همبستگی ۰.۷۳۲ و ضریب تعیین ۰.۵۳۶ به دست آمد؛ به این معنا که نارضایتی از زندگی به تنهایی ۵۳.۶ درصد از واریانس پوچی اگزیستانسیال را تبیین می کند. بر اساس پرسشنامه معنا در زندگی نیز، ضریب همبستگی ۰.۶۱۳ و ضریب تعیین ۰.۳۷۶ حاصل شد که نشان می دهد این متغیر ۳۷.۶ درصد از واریانس پوچی اگزیستانسیال را تبیین می کند. در هر دو مورد، سطح معناداری کمتر از ۰.۰۰۱ بود؛ بدین معنا که احتمال تصادفی بودن این روابط کمتر از یک دهم درصد است. هرچند هر دو ابزار الگوی رابطه یکسانی را تأیید کردند، شدت رابطه و قدرت تبیین واریانس بر اساس پرسشنامه هدف در زندگی به طور قابل توجهی بالاتر از پرسشنامه معنا در زندگی بود. نارضایتی از زندگی سهم قابل توجهی در تبیین پوچی اگزیستانسیال دارد و انتخاب ابزار سنجش می تواند بر شدت روابط مشاهده شده در پژوهش های این حوزه تأثیرگذار باشد.

نارضایتی از زندگی پوچی اگزیستانسیال پرسشنامه هدف در زندگی پرسشنامه معنا در زندگی دانشجویان