پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه فرزندپروری مبتنی بر ذهنی سازی با پرخاشگری در کودکان دبستانی دارای مشکلات برون نمود انجام شد. مشکلات برون نمود، به ویژه پرخاشگری از مهم ترین مشکلات رفتاری دوران کودکی هستند و عوامل خانوادگی و شیوه تعامل والدین با کودک می توانند در شکل گیری و تداوم آن ها نقش مهمی داشته باشند. بر این اساس، پژوهش حاضر به بررسی نقش فرزندپروری مبتنی بر ذهنی سازی در ارتباط با این مشکلات پرداخت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ همبستگی و از نوع تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری شامل کودکان دختر و پسر مقطع ابتدایی دارای مشکلات برون نمود و والدین آنان در مدارس ابتدایی شهرستان کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به صورت چندمرحله ای انجام شد و داده ها با استفاده از پرسشنامه های ظرفیت کنش تأملی والدین و پرخاشگری گردآوری شدند. یافته های پژوهش نشان داد که بین فرزندپروری مبتنی بر ذهنی سازی با پرخاشگری مقابله ای رابطه معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل های پیش بینی نیز نشان داد که متغیرهای ذهنی سازی موردبررسی توانایی معناداری در تبیین و پیش بینی پرخاشگری و نشانه های نافرمانی مقابله ای کودکان داشته اند. درمجموع، یافته ها بر اهمیت ظرفیت ذهنی سازی در شکل گیری و کاهش رفتارهای برون نمود کودکان تأکید کرد و نشان داد توجه هم زمان به فرایندهای شناختی ـ هیجانی والدین و فضای عاطفی خانواده می تواند در طراحی برنامه های پیشگیرانه و مداخلات خانواده محور برای کودکان دارای مشکلات رفتاری سودمند باشد.

فرزندپروری مبتنی بر ذهنی سازی پرخاشگری مشکلات برون نمود کودکان دبستانی.