هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شیوه‌های فرزند پروری مادران با انگیزش پیشرفت دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر دامغان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق شامل دانش متوسطه دوم دختران شهر دامغان برابر با 3000 نفر می‌باشد. نمونه آماری بر اساس جدول مورگان 341 می‌باشد که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه شیوه‌های فرزند پروری بامریند (1997) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمانس (1970) به‌عنوان ابزار گردآوری داده‌ها استفاده شد. نتایج نشان داد بین متغیر فرزند پروری استبدادی و سهل گیرانه با انگیزه پیشرفت دانش آموزان همبستگی منفی و معنی‌داری وجود دارد و بین متغیر فرزند پروری مقتدرانه با انگیزه پیشرفت دانش آموزان همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون گام‌به‌گام حاکی از آن است که نشان در گام اول والدگری مقتدرانه، در گام دوم والدگری سهل گیرانه و در گام سوم والدگری استبدادی وارد الگوی پیش‌بینی‌شده است که این سه سبک فرزندپروری توانسته 57 درصد تغییرات انگیزه پیشرفت دانش آموزان را پیش‌بینی کرده است.

شیوه های فرزند پروری مادران انگیزش پیشرفت دانش آموزان