پژوهش حاضر، پژوهشی توصیفی همبستگی است که در آن از مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه میان انعطاف پذیری و راهبردهای مقابله ای، با نقش میانجی گری تحمل ابهام و باورهای فراشناختی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، دانشجویان دانشگاه اصفهان، در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴ بوده اند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۲۲۰ نفر از آن ها، جهت شرکت در پژوهش، انتخاب شده اند. شرکت کنندگان، به پرسشنامه های تحمل ابهام (ATQ)، باورهای فراشناختی (MCQ)، انعطاف پذیری شناختی (CFI) و راهبردهای مقابله ای (WCQ) پاسخ دادند و درنهایت داده های جمع آوری شده مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. بر اساس نتایج به دست آمده از تجزیه وتحلیل داده ها، انعطاف پذیری شناختی، به طور مستقیم، بر راهبردهای مقابله ای تأثیر می گذارد. از سوی دیگر، انعطاف پذیری شناختی، با تحت تأثیر قرار دادن تحمل ابهام و باورهای فراشناختی نیز، بر راهبردهای مقابله با استرس تأثیر دارد. نتایج پژوهش حاضر می تواند به طراحی مداخلات بالینی و روان شناختی کارآمدتر کمک کند که با تقویت انعطاف پذیری شناختی و تعدیل تحمل ابهام و باورهای فراشناختی، سازگاری و سلامت روان را ارتقا دهند.

تحمل ابهام باورهای فراشناختی انعطاف پذیری شناختی راهبردهای مقابله ای