هدف پژوهش فهم تجربه زیسته ارتباطات خانوادگی در دوران کرونا (مورد مطالعه خانواده های مشهدی دارای فرزند ۱۵تا ۱۸سال) بود. این پژوهش بر مبنای هدف از نوع پژوهش های کیفی و بر مبنای شیوه از نوع پژوهش های پدیدارشناختی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ی خانواده های مشهدی دارای فرزند ۱۵تا ۱۸سال بودند که تعداد 15 خانواده تا رسیدن به اشباع نظری داده ها با استفاده از نمونه گیری غیراحتمالی هدفمند (گلوله برفی) مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته است. جهت تحلیل داده ها از تحلیل تماتیک استفاده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که تجربه زیسته ارتباطات خانوادگی در دوران کرونا شامل ابعاد حمایت خانوادگی، صمیمیت خانوادگی، خلوت و حریم خصوصی، ایجاد تنش و اصطکاک بین اعضا می باشد. بعد حمایت خانوادگی شامل مقوله های توجه عاطفی، توجه مالی و کمک در انجام وظائف شناسایی شد. برای بعد صمیمیت خانوادگی مقوله های نشست های خانوادگی، ارتباطات فامیلی، همراهی در خارج از منزل شناسایی شد. برای بعد خلوت و حریم خصوصی مقوله های دخالت در امور یکدیگر، برهم خوردن خلوت اعضاء و ممنوعیت های تردد شناسایی شد. برای بعد ایجاد تنش و اصطکاک بین اعضاء مقوله های انتظارات بیجا از یکدیگر، سرزنش فرد بیمار و حساسیت های مفرط شناسایی شد.

تجربه زیسته ارتباطات خانوادگی دوران کرونا.