مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 7 22 The study of the role of social interest and social intelligence in socialization of high school students in Zahedan بررسی نقش علاقه اجتماعی و هوش اجتماعی در جامعه پذیری دانش آموزان مقطع متوسطه شهر زاهدان 66 73 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA دکتر غلامرضا استادیار گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران محدثه دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایران 2024 01 15 The present study was conducted with the aim of investigating the role of social interest and social intelligence in the sociability of secondary school students in Zahedan city. In this research, the descriptive research method of the correlation type and its statistical population included all the students of the second year of high school in the 1st district of Zahedan with a number of 4500 people, and 350 people were selected as a sample by stratified random sampling. The measurement tool included a researcher-made questionnaire of sociability based on the questionnaire of Ralph Keynes (1988), Tate's social intelligence (2008) and James Crandall's social interest (1975) and the reliability was 0.849, 0.889 and 0.812, respectively. The results of the correlation test showed that there was a significant relationship between sociability, social intelligence and social interest. Also, the results of the step-by-step regression test showed that 31% of the changes in socialization could be predicted by the two dimensions of selfishness and otherism, and 57% of the changes in socialization could be predicted by the two dimensions of social skill and information. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش علاقه اجتماعی و هوش اجتماعی در جامعه‌پذیری دانش آموزان مقطع متوسطه شهر زاهدان انجام شد. در این پژوهش، روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان مقطع دوره‌ی دوم متوسطه ناحیه 1 زاهدان با تعداد 4500 نفر بود که با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی 350 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسشنامه محقق ساخته جامعه‌پذیری براساس پرسشنامه رالف کنز (1988)، هوش اجتماعی تت (2008) و علاقه اجتماعی جیمز کراندال (1975) و پایایی به ترتیب 0/849، 0/889 و 0/812 بود. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین جامعه‌پذیری، هوش اجتماعی و علاقه اجتماعی رابطه معناداری وجود داشت. همچنین نتایج آزمون رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد 31 درصد از تغییرات جامعه‌پذیری توسط دو بعد خودگرایانه و دیگرگرایانه و 57 درصد از تغییرات جامعه‌پذیری توسط دو بعد مهارت و اطلاعات اجتماعی قابل پیش‌بینی بود. /downloadfilepdf/4674504