مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 5 14 2022 11 20 The relationship between self-compassion and the quality of marital life in couples with marital conflicts رابطه شفقت به خود با کیفیت زندگی زناشویی در زوجین با تعارضات زناشویی 209 225 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA دکتر دکتری تخصصی روانشناسی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران،ایران سامان دانشجوی کارشناسی مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب،تهران.ایران 2022 07 11 The present study was conducted with the aim of the relationship between self-compassion and the quality of married life in couples with marital conflicts. This cross-sectional research was a type of correlational study; For this purpose, a sample of 140 people was selected based on Fidel and Tabachnik's formula with the purposeful sampling method from among the couples referring to counseling and family therapy centers in Tehran. Marital life quality scale, revised form (RADS) and self-compassion scale (SCS) were used to collect data. Due to the corona disease, questionnaires were distributed to the subjects in both printed (30 people) and electronic (110 people) forms. Data analysis was done with Pearson correlation and multiple regression statistical methods and using SPSS20 software. The results in the whole sample showed that the relationship between the components of self-compassion and the quality of married life is significant. Also, the components of isolation, mindfulness and extreme assimilation and self-compassion (total score) can predict the quality of married life (P < 0.05). (P<0.05). It seems that self-compassion and its components are one of the main indicators of improving the quality of married life and stable marriage, and it plays a decisive role in the quality of married life of couples. Therefore, considering the role of self-compassion variables, family counselors and psychologists can pay more attention to these variables in discussing and investigating the treatment of marital life problems. پژوهش حاضر با هدف رابطه شفقت به خود با کیفیت زندگی زناشویی در زوجین با تعارضات زناشویی انجام شد. این پژوهش مقطعی از نوع مطالعات همبستگی بود؛ به این منظور نمونه‌ای به حجم 140 نفر بر اساس فرمول فیدل و تاباخنیک با روش نمونه‌گیری هدفمند از میان زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خانواده‌درمانی شهر تهران انتخاب شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس کیفیت زندگی زناشویی، فرم تجدیدنظر شده (RADS) و مقیاس شفقت خود (SCS) استفاده شد. با توجه به بیماری کرونا توزیع پرسشنامه‌ها به دو صورت چاپی (30 نفر) و الکترونیکی (110 نفر) در اختیار آزمودنی‌ها قرار گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با روش‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-20، انجام شد. نتایج در کل نمونه نشان داد که رابطه مؤلفه‌های شفقت به خود با کیفیت زندگی زناشویی معنادار است. همچنین مؤلفه‌های انزوا، ذهن‌آگاهی و همانندسازی افراطی و شفقت به خود (نمره کلی) می‌توانند کیفیت زندگی زناشویی را پیش‌بینی کنند (05/0 >P). به نظر می‌رسد که شفقت به خود و مؤلفه‌های آن‌یکی از شاخص‌های اصلی ارتقای کیفیت زندگی زناشویی و ازدواج پایدار می‌باشد و نقش تعیین‌کننده‌ای را در کیفیت زندگی زناشویی زوجین ایفا می‌کند؛ بنابراین با توجه به نقش متغیرهای شفقت به خود مشاوران خانواده و روانشناسان می‌توانند در بحث و بررسی درمان مشکلات زندگی زناشویی به بررسی این متغیرها بیشتر اهتمام ورزند. /downloadfilepdf/378776