مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 6 17 2023 02 18 Predicting academic procrastination based on Perceived Social Support and self-compassion with mediating role of positive and negative emotion in High School Students پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس حمایت اجتماعی ادراک‌شده و شفقت به خود با میانجیگری عواطف مثبت و منفی در دانش آموزان متوسطه دوم 54 71 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA احمدعلی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. حدیثه کارشناسی ارشد مشاوره ، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. فریبا کارشناسی ارشد مشاوره، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد واحد خمین، ایران. میترا کارشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد تهران جنوب، ایران. دکتر استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 2023 01 12 The aim of this study was to predict academic procrastination based on perceived social support and self-compassion mediated by positive and negative emotions .The research sample was 318 high school teenagers in the academic year 1399-1400, which was selected by convenience sampling method. The research instruments were academic procrastination Solomon & Roth blum (1984), the Multidimensional Scale of Perceived Social Support Zimet et al (1984) , self-compassion scale Neff (2003) and Positive Emotion and Negative Emotion Watson, Clark & Tellegen (1988). Data were analyzed using SPSS 26 and Smart PLS 3 software. Findings showed that social support directly and self-compassion indirectly predict academic procrastination and Positive and negative emotions have been able to play a significant mediating role in this relationship (p < 0.05). It can be concluded that perceived social support and self-compassion are two factors influencing academic procrastination and can be strongly influenced by negative and positive emotions. پژوهش حاضر باهدف پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس حمایت اجتماعی ادراک‌شده و شفقت به خود با میانجیگری عواطف مثبت و منفی انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود و نمونه پژوهش 318 نفر از نوجوانان دوره متوسطه دوم در سال تحصیلی 1400-1399 بوده که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه دوم 5 شهر بودند که در نمونه‌ای متشکل از 318 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس‌های اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (1984)، حمایت اجتماعی ادراک‌شده زیمت و همکاران (1984)، شفقت خود نف (2003)، عاطفه مثبت و عاطفه منفی واتسون، کلارک و تلگن (1988) جمع‌آوری شدند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای آماری SPSS 26 و Smart PLS 3 انجام شد. یافته‌ها نشان داد حمایت اجتماعی به‌صورت مستقیم و شفقت به خود به شکل غیرمستقیم اهمال‌کاری تحصیلی را پیش‌بینی می‌کنند و عواطف مثبت و منفی توانسته‌اند نقش میانجی‌گری معنی‌داری این رابطه داشته باشند. لذا می‌توان نتیجه گرفت حمایت اجتماعی ادراک‌شده و شفقت به خود دو عامل تأثیرگذار بر اهمال‌کاری تحصیلی هستند و با میانجی‌گری عواطف منفی و مثبت می‌توانند تأثیر قوی‌تری بر آن داشته باشند /downloadfilepdf/3445654