مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 5 14 2022 04 20 The effect of exercise on elementary school students' learning تاثیر ورزش بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی 158 170 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA امین دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر کرد، شهرکرد ، ایران 2022 03 07 The purpose of this study was to investigate the effect of exercise on learning of primary school students in Shahrekord. The statistical population of the study was all primary schools for girls and boys in Shahrekord city in the academic year 1401-1400, in which 100 students were studying in each school. A cluster school was randomly selected for the research sample and out of 100 students of the above school, 90 were selected voluntarily for the research sample. After matching them based on height, weight, age and pre-test of Persian, Persian spelling, Quran, mathematics and science, the samples were randomly divided into two groups of 45 experimental and control. The experimental group did morning exercise for 8 weeks before entering the class; While the control group did not do morning exercise during the above period. At the end of 8 weeks, post-test was taken from both control and experimental groups. To analyze the test results, descriptive and inferential statistical methods including t-hatching, homogeneity, ANOVA and LSD post hoc test and SPSS software were used. The results showed that in all five lessons, there was a significant difference between the mean scores of pre-test and post-test in the experimental group and the mean scores of the experimental group were higher than the mean scores of the control group in all five lessons and the difference between the means was statistically significant. . In general, it can be concluded that exercise has a significant effect on the knowledge of elementary school students. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ورزش بر یادگیری دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهرستان شهرکرد بود. جامعه آماری تحقیق کلیه مدارس ابتدایی دخترانه و پسرانه شهرستان شهرکرد در سال تحصیلی 1400-1401 بود که در هر مدرسه ۱۰۰ دانش‌آموز مشغول به تحصیل بودند. یک مدرسه به‌طور تصادفی خوشه‌ای برای نمونه تحقیق انتخاب و از ۱۰۰ دانش‌آموز مدرسه فوق، ۹۰ نفر به‌طور داوطلبانه برای نمونه تحقیق انتخاب شدند. پس از همسان‌سازی آن‌ها بر مبنای قد، وزن، سن و پیش‌آزمونی که از دروس فارسی، املای فارسی، قرآن، ریاضی و علوم صورت گرفت، نمونه‌ها به‌طور تصادفی به دو گروه ۴۵ نفره تجربی و شاهد تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت ۸ هفته قبل از ورود به کلاس به ورزش صبحگاهی پرداخت؛ درحالی‌که گروه شاهد در مدت فوق، ورزش صبحگاهی انجام نداد. پس از پایان ۸ هفته، از هر دو گروه شاهد و تجربی از دروس مزبور پس‌آزمون گرفته شد. برای تجزیه‌وتحلیل نتایج آزمون‌ها، از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی ازجمله تی دو هتلینگ، هموجنتی، ANOVA و آزمون تعقیبی LSD و نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که در هر پنج درس، بین میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه تجربی تفاوت معنادار وجود دارد و میانگین نمرات گروه تجربی از میانگین نمرات گروه شاهد در هر پنج درس بیشتر بوده و تفاوت بین میانگین‌ها ازنظر آماری معنادار است. به‌طورکلی، چنین می‌توان نتیجه گرفت که ورزش بر دانش‌آموزان مقطع ابتدایی تأثیر معناداری دارد. /downloadfilepdf/2469397