مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 5 14 2022 05 02 Covid-19 Anxiety in Saqez Rehabilitation Center Staff: The Predictive Role of Social Adjustment and Mental Health اضطراب کووید-19 در کارکنان مراکز توانبخشی شهر سقز: نقش پیش بین سازگاری اجتماعی و سلامت روان 149 157 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حسام دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران 2022 02 20 The aim of this study was to predict coronary anxiety based on social adjustment and mental health. The research method was descriptive-correlational. The statistical population of the study included all employees of Saqez Rehabilitation Centers in 1399-1400, which were evaluated as a sample using the sampling method of 103 people, and due to the distortion of some questionnaires, 100 questionnaires were finally analyzed. . To measure the studied variables, Corona Alipour et al. (2015) Anxiety Questionnaire, Bell Social Adjustment Questionnaire (1962) and Goldberg General Health Questionnaire (GHQ) were used. Research data were analyzed using Pearson correlation methods and stepwise regression analysis with SPSS software version 23 and the significance level of the tests was considered 0.05. The results showed that 60 (60%) were male employees and 40 (40%) were female employees. The mean and standard deviation of age for male employees was 35.32 14 3.14 and the mean and standard deviation of age for female employees was 31.03 50 2.50. There was a significant positive correlation between social adjustment and mental health and also a significant negative correlation between social adjustment and mental health with coronary anxiety. 28.1% of the variance of coronary anxiety was explained by social adjustment and in total 44.6% of the variance of coronary anxiety was explained by social adjustment and mental health. According to the results of the research, it can be stated that in order to increase the adaptation and mental health of people, measures should be taken to reduce anxiety and make employees work with more adaptation and mental health. هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی اضطراب کرونا بر اساس سازگاری اجتماعی و سلامت روان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان مراکز توان‌بخشی شهر سقز در سال 1400-1399 بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تمام شماری 103 نفر به‌عنوان نمونه مورد ارزیابی قرار گرفتند و به علت مخدوش بودن بعضی از پرسشنامه درنهایت 100 پرسشنامه مورد تحلیل قرار گرفت. برای سنجش متغیرهای موردمطالعه از پرسشنامه‌های اضطراب کرونا علی پور و همکاران (1398)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (۱۹62) و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ) استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌های پژوهش با استفاده از روش‌های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام و با نرم‌افزارSPSS نسخه ۲3 صورت گرفت و سطح معناداری آزمون‌ها 0/05 در نظر گرفته شد. یافته‌ها نشان داد که 60 نفر (60 درصد) از کارکنان مرد و 40 نفر (40 درصد) از کارکنان زن بودند. میانگین و انحراف معیار سن برای کارکنان مرد 3/14± 35/32 و میانگین و انحراف معیار سن برای کارکنان زن 2/50 ± 31/03بود. همبستگی مثبت معنی‌داری بین سازگاری اجتماعی و سلامت روان و همچنین همبستگی منفی معنی‌داری بین سازگاری اجتماعی و سلامت روان با اضطراب کرونا وجود داشت. 28/1 درصد از واریانس اضطراب کرونا توسط سازگاری اجتماعی و درمجموع 44/6 درصد از واریانس اضطراب کرونا توسط سازگاری اجتماعی و سلامت روان تبیین شد. با توجه به نتایج پژوهش می‌توان اظهار کرد که جهت بالا بردن سازگاری و سلامت روان افراد تدابیری اتخاذ شود که اضطراب کاهش‌یافته و کارکنان با سازگاری و سلامت روان بیشتری فعالیت خود را انجام دهند. /downloadfilepdf/2383525