مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 4 11 Comparison of the effectiveness of emotion-based therapy and mindfulness-based cognitive therapy online on reducing interpersonal problems and communication patterns of couples during quarantine due to Corona virus مقایسه اثر بخشی درمان هیجان مدار و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی به صورت آنلاین بر کاهش مشکلات بین فردی و الگوهای ارتباطی زوجین در دوران قرنطینه ناشی از بیماری کرونا 113 126 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مریم کارشناس ارشد دانشگاه پیام نور واحد بهشهر، مازندران The aim of the present study was to compare the effectiveness of emotion-based therapy and mindfulness-based cognitive therapy online on reducing interpersonal problems and couples' communication patterns during quarantine due to coronary artery disease. The statistical population of the present study was all couples in Tehran who had communication problems during coronary heart disease and quarantine. Among the clients, a total of 45 people were selected as available and randomly selected in 3 groups of mindfulness-based cognitive therapy experiments (n = 15), emotion-oriented therapy experiment (n = 15) and control group (n = 15). The research instruments included Christensin and Salawi (1984) Communication Patterns Questionnaire and Interpersonal Problems Questionnaire (IIP-32). The members of the first experimental group underwent 8 sessions of 90-minute online subject to mindfulness-based orthopedic therapy based on the protocol presented by Segal and Williams (2002) and the second experimental group also underwent 10 sessions of 90-minute online online in They were exposed to Johnson (2010) emotion therapy and the control group did not receive any treatment. The results showed that mindfulness-based emotion and cognitive therapy approaches were able to significantly reduce interpersonal problems and improve communication patterns in all The following components are effective (p <0.001). The emotion-oriented approach is more effective on communication patterns and interpersonal problems than the mindfulness approach. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی به‌صورت آنلاین بر کاهش مشکلات بین فردی و الگوهای ارتباطی زوجین در دوران قرنطینه ناشی از بیماری کرونا بود. پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه شاهد بود. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی زوجین شهر تهران بودند که در خلال بیماری کرونا و قرنطینه ناشی از آن دچار مشکلات ارتباطی شده بودند. از میان مراجعه‌کنندگان، تعداد 45 نفر از افراد به‌صورت در دسترس انتخــاب شدند و به‌صورت تصادفی در 3 گروه آزمایش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی (15 نفر)، آزمایش درمان هیجان مدار (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسین و سالاوی (1984) و مشکلات بین فردی (IIP-32) بود. اعضای گروه آزمایش اول به مدت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به‌صورت آنلاین در معرض درمان شناختی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر اساس پروتکل ارائه‌شده توسط سگال و ویلیامز (2002) و گروه دوم آزمایش نیز به مدت 10 جلسه 90 دقیقه‌ای به‌صورت آنلاین در معرض درمان هیجان مدار جانسون (2010) قرار گرفتند و گروه کنترل نیز هیچ درمانی دریافت نکرد. نتایج نشان داد که رویکردهای هیجان مدار و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی توانسته‌اند به‌طور معنی‌داری بر کاهش مشکلات بین فردی و بهبود الگوهای ارتباطی در تمامی زیر مؤلفه‌ها مؤثر باشند. رویکرد هیجان مدار بیشتر از رویکرد ذهن‌آگاهی بر الگوهای ارتباطی و مشکلات بین فردی مؤثر است. /downloadfilepdf/1102274